2001 t/m 2005

2001 is een saai jaar in de formule 1. Er mogen voor het eerst sinds lange tijd weer electronische hulpmiddelen gebruikt worden, zoals tractie-controle en een start-systeem om zonder wielspin weg te kunnen rijden. Hakkinen kent veel pech, en zit zelf ook niet goed in z'n vel. Zijn teamgenoot Coulthard doet het dan een stuk beter, maar omdat de McLaren niet goed functioneert met alle technische snufjes, moet hij regelmatig achteraan starten, en pakt zodoende niet echt veel punten mee. Ook Ralf, het kleine broertje van Schumacher, is inmiddels groot geworden. Bij Williams heeft hij het goed voor elkaar met een BMW-motor achterin, en hij wint maar liefst 3 races. Ook zijn nieuwe teamgenoot Montoya is regelmatig voorin te vinden, maar ook hij kent veel pech en wint uiteindelijk 1 race. Blijft er nog maar 1 naam over: Schumacher. Hij wint 9 races en is de onbetwiste wereldkampioen van 2001.


Schumacher's Ferrari van 2001

uitslag 2001
1. M.Schumacher
2. Coulthard
3. Barrichello
4. R.Schumacher
5. Hakkinen

constructeurs
1. Ferrari
2. McLaren-Mercedes
3. Williams-BMW


David Coulthard

Was 2001 saai, 2002 mogelijk nog saaier. Mika Hakkinen had al aangegegeven dat hij er een jaartje tussenuit zou gaan, en regelt voor een andere Fin het vrijgekomen stoeltje bij McLaren: Kimi Raikkonen. Duidelijk is dat het nog een leerjaar voor hem zal zijn, want echt presteren doet hij nog niet. De enige coureur die Schumacher nog een beetje dwars weet te zitten is Montoya, die echt gedreven is om alles en iedereen in te halen, helaas niet altijd met evenveel succes. Hij heeft het dus regelmatig aan de stok met zowel Michael als Ralf Schumacher. De oudste van de twee haalt maar liefst 11 zeges, een nieuw record in 1 seizoen. Al 7 races voor het einde van het seizoen is hij zeker van zijn 5e wereldtitel. De aandacht bij Ferrari verschuift zich dan naar Barrichello, die tweede moet worden in de titelstrijd. De Braziliaan wint 4 races en eindigt zodoende achter Schumacher als tweede.

uitslag 2002
1. M.Schumacher
2. Barrichello
3. Montoya
4. R.Schumacher
5. Coulthard

constructeurs
1. Ferrari
2. Williams-BMW
3. McLaren-Mercedes


Rubens Barrichello


en weer een dubbelzege voor Ferrari...

Het seizoen 2003 is beduidend spannender. Nieuw dit jaar is de puntentelling, de eerste 8 gefinishte coureurs krijgen punten, en de verschillen moeten minder groot worden. Ook de kwalificatie gaat anders: elke coureur krijgt 1 rondje de tijd op een vrije baan om een tijd neer te zetten. Het doel hier allemaal van is om het minder saai te maken als de paar jaar daarvoor. En dat is dus aardig gelukt. In 16 races zijn er maar liefst 8 verschillende winnaars en er gaat niemand echt resoluut aan de leiding van het WK. Leek aanvankelijk McLaren het gat naar Ferrari aardig gedicht te hebben,  halverwege het seizoen is de Williams-BMW oppermachtig. Maar door een duidelijk partijdige wedstrijdleiding is met nog 1 race te gaan Montoya uitgeschakeld voor de titel, en heeft alleen Kimi Raikkonen in de McLaren nog een theoretische kans om Schumacher, die toch het hele seizoen vrij constant presteert, van zijn 6e wereldtitel af te houden. De laatste race wordt een prooi voor Ferrari-rijder Barrichello, en die helpt zijn teammaat en het team zodoende aan de wereldtitels.


Kimi Raikkonen

uitslag 2003
1. M.Schumacher
2. Raikkonen
3. Montoya
4. Barrichello
5. R.Schumacher

constructeurs
1. Ferrari
2. Williams-BMW
3. McLaren-Mercedes


Juan-Pablo Montoya

De wintertests beloven voor 2004 een heleboel: Williams gaat als een komeet, maar ook het team van BAR zet elke dag een ronderecord neer. Voor de eerste race belooft het dus een hoop spektakel. Om kosten te besparen, zijn de teams verplicht om het hele weekend met 1 motor te rijden, vervangen kost 10 plaatsen op de startopstelling. Veel rijderswisselingen zijn er niet, dus de prestaties zullen vooral van de teams moeten gaan komen.
Van spektakel is echter weinig te merken. De Ferrari van een oppermachtige Schumacher rijdt alles en iedereen zoek. Het is dus met 13 overwinningen overduidelijk zijn zevende wereldtitel, die hij in België al veilig stelt. Het aantal records van de Duitser is al lang niet meer op 1 hand te tellen, hij mist er eigenlijk nog maar eentje, en dat is die van meeste pole-positions.
BAR doet het erg goed, zowel Button als Sato rijden vooraan mee, en Button heeft al menig maal op het podium gestaan, en hij is achter de Ferrari's "best of the rest". Helaas geen overwinning voor de jonge Brit, die aan het einde van het seizoen de gemoederen flink bezig weet te houden, hij schijnt bij 2 teams een contract te hebben voor 2005...
13 overwinningen dus voor Schumacher, dan nog 2 voor Barrichello, en de overige 3 races worden gewonnen door Trulli (Monaco) Raikkonen (België) en Montoya (Brazilië). De laatste 2 zullen volgend jaar teamgenoten zijn bij McLaren, en Trulli werd al voor het einde van het seizoen op straat gezet door Renault, maar mocht al wel enkele races rijden voor zijn nieuwe team Toyota.


Jenson Button in de BAR

eindstand 2004
1. M.Schumacher
2. Barrichello
3. Button
4. Alonso
5. Montoya

constructeurs
1. Ferrari
2. BAR-Honda
3. Renault


Schumacher weer eerste

In 2005 zijn er een heleboel rijderswisselingen. Ook een aantal coureurs zijn terug van geweest, waaronder oud wereldkampioen Villeneuve. Halverwege het seizoen is er bij Minardi zelfs een Nederlands rijders duo, naast Christijan Albers gaat dan ook Robert Doornbos wedstrijden rijden. De FIA gaat flink door met kostenbesparende maatregelen, een motor moet nu 2 raceweekenden meegaan, en er mag tijdens de race niet meer van banden gewisseld worden, behalve dan als het tijdens de race gaat regenen of juist ophoudt, maar dan ook alleen dan als de FIA het aangeeft. De kwalificatie wordt in 2 runs gedaan, die bij elkaar opgeteld worden, een foutje kan je dus duur komen te staan. Na een race of 6 is na veel klachten van de coureurs en teams besloten om alleen 1 kwalificatie te doen op de zaterdag.
De eerste helft van het seizoen is vooral Renault goed op dreef. De eerste 4 wedstrijden zijn voor Fisichella en Alonso, maar daarna is het Raikkonen wat de klok slaat, die in het begin wat minder scoorde, hij valt vaak uit met mechanische pech. Ook Montoya komt pas na de helft van het seizoen tot zijn recht bij McLaren, hij mist een paar wedstrijden door een blessure, en krijgt de zwarte vlag door een stomme teamfout, maar wint uiteindelijk weer een paar races. De Ferrari's doen het niet echt goed, al maakt hun afwijkende strategie in de race vaak een hoop goed. Aan het einde van het seizoen blijkt dat de betrouwbaarheid bij McLaren hen de das omgedaan heeft, want doordat Alonso steeds achter snelste man Raikkonen finisht, behaalt hij genoeg punten om ook samen met het team kampioen te worden.
En ook wel heel wat ellende dit seizoen. BAR is  2 wedstrijden geschorst wegens gesjoemel met het gewicht van de auto, en pas in Frankrijk behalen ze hun eerste punten. En wat dacht je van de race in Amerika? Michelin kan niet garanderen dat hun banden heel blijven, en alle teams die met Michelin rijden (7 van de 10) starten niet, dus er zijn maar 6 auto's die rijden...


Fernando Alonso

eindstand 2005
1. Alonso
2. Raikkonen
3. M.Schumacher
4. Montoya
5. Fisichella

constructeurs
1. Renault
2. McLaren-Mercedes
3. Ferrari


de start in Indianapolis

50/55  56/60  61/65  66/70  71/75  76/80  81/85  86/90  91/95  96/00  06