1956 t/m 1960
In 1956 is het een trend om tijdens de race van wagen te verwisselen, als die er mee stopt. Behaalde punten worden dan door de 2 coureurs die de wagen hebben bestuurd gedeeld. Zo valt bijvoorbeeld tijdens de race in Monaco Fangio uit met zijn eigen wagen, maar stapt hij over in de Ferrari van teamgenoot Collins. Fangio rijdt de auto naar de tweede plaats toe, en de 6 punten die daar voor staan deelt hij dus samen met Collins. De beide Ferraricoureurs gaan samen af op de wereldtitel. In de laatste race moet de beslissing vallen. Fangio valt uit, en zo kan Collins naar de titel rijden. Maar Collins staat uit zichzelf zijn auto af aan Fangio, en die behaalt op deze manier zijn vierde wereldtitel.
Juan-Manuel Fangiouitslag 1956
1. Fangio
2. Moss
3. Collins
4. Behra
5. Fiaherty
Stirling MossFangio stapt van Ferrrai over naar Maserati in 1957. Het blijkt een gouden keus, want de Maserati is de beste wagen van het veld. Fangio wint de eerste 3 races van het seizoen, en gaat dus duidelijk aan de leiding in het kampioenschap. De vierde race valt hij uit, maar de vijfde race weet hij weer op magistrale wijze te winnen. Hij noemt het zelf de mooiste overwinning van zijn carriere. Bovendien is hij nu niet meer in te halen dus is hij voor de vijfde maal wereldkampioen formule 1. De laatste 2 races van het seizoen worden een prooi voor Stirling Moss, zodat hij wederom tweede wordt in het kampioenschap. Nieuw dit jaar was ook de komst van het Cooper Climax team. Dit team was revolutionair bezig, en had als enigste de motor achterin de wagen, ipv voorin zoals algemeen gebruikelijk was. Echte successen haalden zij nog niet dit jaar, dus de lachers hadden de overhand.
uitslag 1957
1. Fangio
2. Moss
3. Musso
4. Hawthorn
5. BrooksEind 1957 wordt het raceteam van Maserati opgedoekt, wegens financiele problemen. Fangio heeft dan geen zin om nog weer een keer van team te wisselen, en stopt er dus mee. In 1958 verschijnt hij nog wel twee keer aan de start met een privewagen, maar daarna houdt hij het toch echt voor gezien. Een hevige strijd tussen de andere coureurs laait op, want wie is de opvolger van Fangio? Het wordt een Engels onderonsje, met Hawthorn, Moss en Brooks. In de laatste race wordt het beslist, Moss wint en Hawthorn wordt tweede. De twee hebben hierdoor precies 1 punt verschil in het voordeel van Hawthorn. Dat punt is een beetje door een ongelukkige loop van omstandigheden bij Hawthorn terecht gekomen. Het was namelijk het punt voor de snelste raceronde in de GP van Italië. Dat was allemaal een beetje vaag gegaan, Moss dacht dat hij de snelste ronde gereden had, maar het bleek toch Hawthorn te zijn. Dat punt heeft Moss dus uiteindelijk de das omgedaan. Het team van Cooper Climax met de motor acheterin behaalde dit seizoen ook de eerste overwinning, en langzaam maar zeker verstomden de lachers. 1958 was ook het jaar dat het kampioenschap voor constructeurs werd ingevoerd. Vanwall won dat met hun rijders Moss en Brooks. Verder stond het seizoen in het teken van 3 dodelijke ongevallen in de formule 1, waardoor de nieuwe wereldkampioen het voor gezien hield. Hij verongelukte enkele weken later op een boerenlandweggetje...
