En begin 2002 zijn we dus begonnen met onze eigen steelband. "We" zijn dan Jan, Koos, Remon, Sandra en ikzelf. We krijgen les van Carlos, een Arubaan, en we kennen inmiddels een aantal nummers spelen en we hebben een paar kleine optredens gedaan.

voor boekingen klik hier

Maar hoe ziet het er nou zo'n beetje uit? Op de volgende foto staat dus onze oude repetitieruimte, dat was in een huis in aanbouw, maar inmiddels zijn we verhuist naar een kwekerij die wat dichter in de buurt ligt, dus voor ons allemaal wat makkelijker.

Remon bespeelt dus de solo-partij, hij heeft 1 olievat tot zijn beschikking. Jan en Koos hebben er allebei 2, en zij bespelen de acoorden en de tweede melodie. Sandra speelt ook de accoorden en soms een solo tussendoor, en zij doet dat op 3 vaten. En ikzelf bespeel de bas, en heb 6 vaten voor me staan, met elk 3 tonen er op. Een vat is dus onderverdeeld in verschillende vakjes, en elk vakje heeft zijn eigen toon. Op de vaten van de bas zitten dus 3 grote vakken, maar het vat van Remon heeft een heleboel kleine vakjes, en die tonen klinken dan ook veel hoger. Als hij dus speelt op zijn steeldrum, dan ziet hij dit:

Zoals gezegd hebben we inmiddels wat optredens gehad, en speciaal daarvoor hebben we hawai-blousen aangeschaft. Hieronder een foto van ons eerste optreden. Op de achtergrond hoor je trouwens een leuk steelband-deuntje, niet van de allerbeste kwaliteit, maar het is het eerste wat wij van onszelf op hebben kunnen nemen.